پیرمرد گفت :

غم و غربت میراث بابا آدم است . حالا برو که نمی روی .

زندگی ما زخمی است که تنها مرگ می تواند آن را خشک کند.

همه ما می میریم و چند روز بعد یک وجب سبزه از گور ما می روید .

آخرش همین است .

زیاد فکرش را نکنید .

 

                                                                      آب و دانه

                                                                      خالد نویسا ( ۱۳۵۰ )