شعرهای سو تونگ - پو
سو تونگ - پو شاعر ، نویسنده ، نقاش . خطاط چینی ، از برجسته ترین
چهره های ادبیات سرزمین خود به شمار می آید . او در سال ۱۰۳۶ میلادی
در خاندانی متنفذ از صاحب منصبان و عالمان از مادری بودایی و فرهیخته زاده شد .
پدرش ، سو هسون و برادرش سو چه ، نیز ادیب بودند و هرسه از زمره هشت
استاد نثر نویس دوره های تانگ و سونگ محسوب میشدند .
سو تونگ به دلیل مخالفت های زیادش با دربار و اینکه مورد علاقه مردم عادی بود
بارها تبعید و از دربار دور نگه داشته می شد .
او بی شک یکی از بزرگترین شاعران چین و از شمار بزرگترین نثر نویسان سبک
کهن ، متبحر در نقد حکومتی ، بررسی چهره های تاریخی و سفر نامه می باشد.
مهارت او در نقاشی چینی با مرکب و خیزران غیر قابل انکار است . در خوشنویسی
نیز یکی از هنرمندان دوره سونگ محسوب میشود.
او یکی از برجسته ترین هنرمندان ثبت شده در آسیا و ادبیات جهان می باشد.
باران در بیشه زار
همسایه شرقی ام
بیشه سپیدار دارد.
امشب باران
میان سپیدار ها مویه می کند .
تنها کنار پنجره ام .
خوابم نمی برد .
حشره های پاییزی
فوج فوج
به روشنای من کشیده می شوند.
بگونیا
باد خاوری آرام می وزد.
پرتو بر دمیده
بر مه تنک عطر آگین شناور است .
ماه ، آنجا ، بر گوشه ایوان
پدیدار می شود .
در دل شب تنها دغدغه خاطرم این است که
مبادا گلها خوابشان ببرد .
شمعی زرین بر می افروزم
تا بر رخ سرخشان بتابد .